posted on 30 Jan 2010 19:53 by 1moretime
เป็นเกมเล็กๆที่กินสเปคคอมสูงมาก คอมยิ่งไม่ค่อยแรงอยู่
ขนาดปรับเอฟเฟคระดับกลางยังแลคมากๆ
เริ่มเกมเลยละกัน เมื่อกดNew game จะมีอาชีพให้เลือก
ของผมเลือกเล่นทหาร ด้วยความคิดที่ว่า โลกที่เต็มไปด้วยศัตรู อาวุธคือสิ่งที่ขาดไม่ได้
ส่วนค่าสเตตัสเน้นหนักทางความเร็ว ความอดทน(วิ่งนาน) แล้วก็Hp
ส่วนสกิลเน้นทางด้านปืนพก ปืนกล และก็ปฐมพยาบาล(จัดมาแนวเอาตัวรอดคนเดียว)
ส่วนฐานที่มั่นก็เลือกสถานีตำรวจ เพราะอะไรน่ะเหรอ....ไม่รู้สิ
เริ่มมาก็ฟังเกมมันบ่นได้ใจความว่า กดFเพื่อค้นหาสิ่งของ(มีวงแสงสีเหลืองกระจายไปในระยะเพื่อหาของ)
จากตู้ หรืออะไรก็ตามที่คิดว่าน่าจะมีสิ่งของอยู่ข้างใน
สมมุติ เจอกล่องใบหนึ่ง เดินไปใกล้ๆแล้วกดFค้าง แล้วเอาเมาส์ไปชี้จะมีเคอเซอร์เป็นรูปมือสีเหลือง
กดคลิกขวาเพื่อดูไอเทมที่อยู่ในนั้นแล้วกวาดให้เรียบ
ตอนแรกเราจะได้ปืนลูกโม่ บรรจุด6นัดใช้กระสุน .38 cal spec ที่ความแรงปานกลางและรีโหลดมหาโหด
ดูด้านล่างจะมีทิศ+จุดที่เราจะต้องไป(เขียนว่าFort)แล้วเดินไปตามทาง พยายามใช้กระสุนให้น้อยที่สุด
แต่จำไว้ว่าชีวิตมีค่ามากกว่ากระสุน อย่างกเกินไป ใช้กระสุนให้คุ้ม
พอมาถึงFortก็เปิดประตูเข้าไป แล้วไปกวาดเหล่าซอมบี้ในนั้นให้หมด เกมจะขึ้นว่ายึดฐานสำเร็จ
จบวันแรกแห่งการเอาชีวิตรอด
edit @ 30 Jan 2010 20:06:08 by Sneak Doctor
posted on 19 Jan 2010 23:17 by 1moretime
หากโลกนี้เป็นเกมออนไลน์ ผู้คนเปรียบเสมือน player ที่โลดแล่นอยู่ในโลกใบนี้
โลกนี้ไม่ใช่สิ่งที่ฉันเลือก ไม่มีสิ่งที่ฉันต้องการ ไม่มีที่ที่ฉันควรอยู่หรืออยากอยู่...
ฉันเลือกที่จะใช้ชีวิตไปวันๆ ไม่สนใจเรื่องราวของตน เพียงแค่มองโลกใบนี้อยู่ในมุมมืดที่ไร้ผู้คนสนใจ
ฉันยังคงหายใจไปวันๆอย่างไร้ตัวตน ไร้ความหมาย เพียงแค่มองดูโลกใบนี้ต่อไปเท่านั้น
ฉันถามถึงเหตุผลของการมีอยู่อีกครั้ง ฉันได้คำตอบเพียงว่า บางครั้งการไร้เหตุผลก็คือเหตุผลในตัวมันเอง
หากว่าฉันหมดความสนใจในโลกใบนี้...คงจะเปลี่ยนสถานะจากผู้เล่นไปเป็นผู้ชมที่ไร้ตัวตนตลอดกาล...~*
posted on 19 Jan 2010 23:10 by 1moretime
ญาติผู้ใหญ่ของฉันเสียไปถึง2คนในเวลาไม่ห่างกันนัก
ฉันเริ่มหันมาถามตัวเอง...คนเรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร
คำตอบที่ฉันได้คือฉันอยู่เพียงเพื่อคุยกับคนๆหนึ่งเท่านั้น...นอกนั้นชีวิตฉันก็คงเป็นได้แค่เงาที่ไร้ผู้มองเห็น
เพราะโลกนี้สว่างเกินไป ฉันจึงดูมืดมน~*
posted on 19 Jan 2010 22:34 by 1moretime
เมื่อฉันอยู่ระดับประถม ฉันยังคงเป็นเด็กดีของพ่อแม่ ที่ถูกสอนให้เชื่อในศาสนา
การเรียนของฉันนั้นถือว่าปานกลาง เหมือนเด็กทั่วไป...
แต่แล้วก็เกิดเรื่องขึ้น...น้องของฉันคนหนึ่งเสียชีวิตลงจากโรคแทรกซ้อน
ฉันจำไม่ได้ว่าน้ำตาของฉันได้ไหลรินออกมาหรือไม่
ฉันจำได้เพียงแค่ว่า...พ่อแม่ของฉันเสียใจมาก และ ก็เกิดวิกฤตฟองสบู่
พ่อแม่ฉันตกงาน...ปัญหาครอบครัวเริ่มก่อเกิด...
posted on 19 Jan 2010 22:25 by 1moretime
วัยเด็กช่างไม่ต่างจากความฝัน...ฝันที่แม้ผ่านไปไม่นานแต่เราก็ไม่อาจจำได้
ฉันรู้เพียงว่าช่วงนั้นฉันเป็นเด็กดีของพ่อแม่ เป็นครอบครัวที่อบอุ่น
ด้วยความอ่อนประสบการณ์ ฉันได้ทำเรื่องโง่ๆไปหลายอย่าง...
posted on 18 Jan 2010 23:36 by 1moretime
If you know what I mean ...All that I ever know ...It's all that I ever know
(OP- Higashi no Eden -)
Dream Fiction Change Lost and Found Watcher H.O.N.G.
